2310 238835
saak@saak.gr

Blog

ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΣΑΑΚ ΑΝΑΤΟΛΙΑ – 1η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 2023

H πρώτη συνάντηση μας, ως Λέσχη Ανάγνωσης ΣΑΑΚ Ανατόλια έγινε στις 15 Ιανουαρίου όπου αφού ανταλλάξαμε ευχές, κόψαμε την βασιλόπιττα μας, με την τυχερή της χρονιάς να είναι το νέο μας μέλος, κα. Μαριέττα Χαριζάνη’78, σχολιάσαμε τα βιβλία της Annie Ernaux – Νόμπελ λογοτεχνίας 2022 “Ο τόπος” και “Μία γυναίκα”.  

Σε ένα φαινομενικά τόσο απλό και τόσο βατό θέμα όπως η γονεϊκότητα, η καλεσμένη μας, κα. Αναστασία Δημοπούλου μας τα ανέτρεψε όλα, με απλό αλλά ρηξικέλευθο λόγο.

Με την 35-ετή παρουσία και συμμετοχή της ως κοινωνικής λειτουργού σε δομές  όπως αυτές του ιδρύματος του Αγίου Στυλιανού και όχι μόνον, μας προσγείωσε και στην άλλη πλευρά της ιδιότητος του γονέως.  Αυτής που δεν είναι ίσως πάντοτε καλοδεχούμενη.  Σε αυτή που οι αρνητικές συγκυρίες στην ενδομήτρια ζωή επηρεάζουν την εξέλιξη του ατόμου.  Μας κατέθεσε ότι δεν  υπάρχουν σταθερές και πως κάθε εποχή δίνει και εισπράττει το δικό της στίγμα αναφορικά με την ιδιότητα του γονέως.  Ωστόσο η αγάπη, η σταθερότητα και τα όρια ποτέ δεν συνηγόρησαν αρνητικά στην υγιή ανάπτυξη ενός παιδιού.  Τελικά η ιδιότητα του γονέως δεν είναι ένα εύκολο περπάτημα σε αυτή την ζωή αλλά που εάν το κάνεις υπεύθυνα, σου δίνει και μία από τις μέγιστες απολαύσεις. 

Επόμενη συνάντηση ορίστηκε για την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2023 – 18:30 με  προτεινόμενο βιβλίο “Το ημερολόγιο του χειμώνα” του αμερικανού συγγραφέα Paul  Auster.  

Αν και η ομάδα αυτή την στιγμή αριθμητικά έχει συμπληρωθεί, πάντοτε ανάλογα με  τις   συγκυρίες, είναι ευπρόσδεκτες νέες αιτήσεις συμμετοχής, νέες ιδέες, νέες προοπτικές στην ήδη καταγεγραμμένη 16-χρονη πορεία της Λέσχης.  Μπορείτε να επικοινωνείτε με τα γραφεία του ΣΑΑΚ (2310-238.835).

Από όλες  τις συμμετέχουσες και τον συμμετέχοντα στη Λέσχη Ανάγνωσης ΣΑΑΚ Ανατόλια, ολόθερμες ευχές για μία  καλή χρονιά, γεμάτη υγεία, χαρά, πολλά και ενδιαφέροντα αναγνώσματα!! Είθε η καινούργια χρονιά να αποτελέσει κίνητρο και ώθηση για να ταξιδέψουμε σε νέους κόσμους , να περπατήσουμε σε μονοπάτια που θα είναι προσδοκίες ζωής, να γεμίσουμε χρώματα, ήχους και μυρωδιές που θα ομορφαίνουν την κάθε ημέρα μας! 

Ανδρομάχη Καρανίκα – Δημητριάδου,

Συντονίστρια – απόφοιτος 1980

Read more

«Ο ΤΟΠΟΣ» ΚΑΙ «ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ» ΤΗΣ ANNIE ERNAUX

To βιβλίο σχολιάζει η Ειρήνη Αβαρλή

Τα δύο βιβλία της Ερνώ είναι μια πολύ καλή αφήγηση απλών ιστοριών όπου συναντώνται αβίαστα η απόρριψη και η αποδοχή, η ντροπή και ο σεβασμός, η σκληρότητα και η τρυφεράδα.

Πηγαίνοντας αρκετά πίσω, ο παππούς της Ερνώ έλεγε πως αυτό που τον εξόργιζε πραγματικά ήταν να δει κάποιον από την οικογένεια βυθισμένο σ’ ένα βιβλίο ή ακολούθως, τον πατέρα της να καταδικάζει τη φιλομάθειά της: «το γεγονός ότι απολάμβανε το διάβασμα του φαινόταν ύποπτο». Μιλά ξεκάθαρα για τον κοινωνικό-ταξικό ρατσισμό και μάλιστα τον αναδεικνύει ως ένα από τα κεντρικά θέματα των βιβλίων, καθώς  στη Δυτική Ευρώπη όπου κάποιος, πολύ πιο δύσκολα από την Ελλάδα, μπορεί να ξεφύγει από την κοινωνική του τάξη.

Γνώσεις, έκφραση, ενδιαφέροντα και τρόποι είναι τα όπλα με τα οποία η άρχουσα τάξη επιβάλλεται. Προεξέχοντα δε ρόλο έχουν οι λέξεις που σαν θηρία κατασπαράζουν αυτούς που δεν τις δάμασαν. Λέει η Ερνώ για τον πατέρα της «Άφατος φόβος για τη λάθος λέξη, που θα ήταν το ίδιο ενοχλητική με μια πορδή» ή «Ό,τι είχε να κάνει με τη γλώσσα ήταν αιτία πικρίας και στενοχώριας». Ασπίδα των αδύναμων: η θρησκεία, η πάστρα, η υπερηφάνεια της δουλειάς. Και εδώ να σημειώσω πως ο γαλλικός τίτλος “La place” σαφώς δεν είναι σωστά μεταφρασμένος ως «Ο Τόπος» στο πρώτο βιβλίο. Πρόκειται για τη λέξη-κλειδί «Θέση». Πως λέμε «Ο καθένας στη θέση του» ή «Για μια θέση στον ήλιο».

Η συγγραφέας, ο πατέρας της και η μητέρα της έχουν επίγνωση της θέσης τους αλλά ο καθένας ψάχνει μια άλλη θέση κοινωνική, οικονομική, προσωπική, και ταυτόχρονα προσπαθεί να καθορίσει και τη θέση της κόρης. Αναφέρεται σε κάποιο σημείο «Πρέπει να ξέρεις να κρατάς τη θέση σου» με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε φιλοσοφία ζωής. Έτσι λέει ο πατέρας στη θυγατέρα του «Τα βιβλία, η μουσική είναι καλά για σένα. Εμένα, δεν μου χρειάζονται για να ζήσω».

Ένα επίσης θέμα που θίγεται είναι το γνωστό χάσμα γενεών, γονείς versus παιδιά και τανάπαλιν, όπου βέβαια η ομόφυλη σχέση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς η κόρη  ταυτίζεται, απομακρύνεται  νιώθοντας άβολα -ούσα μορφωμένη- κι αργότερα αναγνωρίζει, αποδέχεται  και ταυτίζεται ξανά με τη μητέρα της «Ήμουν σίγουρη τόσο για την αγάπη της όσο και για καταφανή αδικία. Εκείνη πουλούσε πατάτες και γάλα απ’το πρωί ως το βράδυ προκειμένου εγώ να κάθομαι σ’ ένα αμφιθέατρο και ν’ακούω να μιλάνε για τον Πλάτωνα» ή «Με τα μαθήματα στο Λύκειο κι ένα μικρό παιδί να του μαγειρέψω, έγινα με τη σειρά μου μια γυναίκα που δεν προλάβαινε να πάρει ανάσα».

Ο καταλυτικός θάνατος που ξυπνά συναισθήματα, επαναπροσδιορίζει σχέσεις και σκέψεις, λόγια που ειπώθηκαν ή όχι . Και ο θάνατος γεννά και μια μορφή ανταποδοτικής ζωής μέσα από τη λογοτεχνία «Πιστεύω ότι γράφω για τη μητέρα μου γιατί είναι η δική μου σειρά να τη φέρω στον κόσμο». Επίσης ο θάνατος σηματοδοτεί την τελική απομάκρυνση της συγγραφέως από το παρελθόν της «ο τελευταίος δεσμός με τον κόσμο απ’ τον οποίο προερχόμουν διερράγη».

Ο Ουγκώ έλεγε «Την Παιδεία τη δίνει η οικογένεια, την μόρφωση πρέπει να τη δίνει το κράτος». Τελικά η Ερνώ, πέρα από τους δαίμονές της, ποτίστηκε από την Παιδεία των γονιών της ή τελικά «Το μήλο πέφτει – με κάποιο τρόπο – κάτω από τη μηλιά». Γιατί οι σωστές λέξεις , που τόσο αναφέρονται στα εν λόγω βιβλία, δεν είναι πάντα τόσο απαραίτητες στις οικογενειακές σχέσεις. Λειτουργεί το παράδειγμα μιας μητέρας ή ενός πατέρα που ούτως ή άλλως, όπως αναφέρεται στα βιβλία, δεν μπορούν να είναι τέλειοι.

Έτσι η δραστήρια Ερνώ αγωνίστηκε πάντα με το ίδιο κουράγιο που αντιμετώπισαν οι γονείς της τις δικές τους δυσκολίες, επέδειξε την ίδια αγωνιστικότητα για βελτίωση της ζωής της βιώνοντας τα ίδια με τους γονείς της αντικρουόμενα αισθήματα ντροπής-υπερηφάνειας.Ως εκ της σάρκας της συγγραφέως αναδύεται η λυτρωτική γραφή. Η Ερνώ εξομολογείται για τη λογοτεχνία που λειτουργεί ως μαρτυρία και κάθαρση «Της άρεσε να προσφέρει σε όλους περισσότερα απ’ όσα έπαιρνε. Μήπως και η γραφή δεν είναι μια μορφή προσφοράς;» ή «Τούτο το βιβλίο δεν είναι βιογραφία, ούτε μυθιστόρημα, ίσως είναι κάτι ανάμεσα στη λογοτεχνία, στην κοινωνιολογία και την ιστορία».

Read more

ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΣΤΗ ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΣΑΑΚ ΑΝΑΤΟΛΙΑ

Την Κυριακή 15 Ιανουαρίου τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης ΣΑΑΚ Ανατόλια
συναντηθήκαμε στην καθιερωμένη μηνιαία συνάντηση και ανταλλάξαμε ευχές για το Νέο Έτος.
Έγινε η κοπή της βασιλόπιττας, με τυχερή της χρονιάς, το νέο μας μέλος κα.
Μαριέττα Χαριζάνη ενώ η κα. Ειρήνη Αβαρλή προσέφερε σε όλες μας από ένα τετράφυλλο τριφύλλι, ως γούρι της νέας χρονιάς.
Ευχόμαστε όλες μια χρονιά γεμάτη υγεία, πολλή χαρά, περισσότερα χαμόγελα, ταξίδια πραγματικά και νοητά σε νέους κόσμους, σε μονοπάτια γεμάτα ανακαλύψεις και νέες εμπειρίες, για έναν κόσμο γεμάτο από συλλογικότητα, γεμάτο από το «εμείς», που τόσο μας λείπει!

Read more

TO ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΣΤΗ ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ TOY ΣΑΑΚ ΑΝΑΤΟΛΙΑ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΤΗΝ «ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ» ΤΗΣ ΓΥΟΚΟ ΟΓΚΑΟΥΑ

Το βιβλίο παρουσιάζει η Σάντρα Μπεκιάρη, μέλος της λέσχης μας:

Η Αστυνομία της Μνήμης αποτελεί ένα σύγχρονο δυστοπικό μυθιστόρημα, αρκετά αφαιρετικό, ανοιχτό σε ερμηνείες και ταιριαστό σε όλη την ποικιλία των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Περιγράφει ένα απολύτως ελεγκτικό σύστημα, το οποίο καταλήγει να αστυνομεύει ακόμη και τις προσωπικές μνήμες του καθενός. Ως εκ τούτου, καταστρατηγεί τη δημιουργία κάθε ατομικής ταυτότητας αφού αυτή βασίζεται στις μνήμες του κάθε ατόμου. 

Ο έλεγχος της μνήμης και μέσω αυτού ο δαμασμός της προσωπικότητας του κάθε πολίτη, αποτελεί περισσότερο ή λιγότερο την κρυφή επιθυμία κάθε καθεστώτος «δημοκρατικού» ή «δικτατορικού». Ποια εξουσία δεν θα ήθελε να καθορίζει τι θα ξεχνούν ή τι θα θυμούνται οι πολίτες όσον αφορά ιστορικά γεγονότα αλλά και προσωπικές στιγμές ή αντικείμενα; Θα ήταν λχ εξαιρετικά βολικό για οιαδήποτε εξουσία, να ξεχνά κανείς τις άσχημες στιγμές της ανεργίας του, της οιασδήποτε αδικίας ή κακομεταχείρισης που υπέστη από το σύστημα, το σπίτι που του κατάσχεσε η τράπεζα και πολύ περισσότερο φυσικά μια βίαιη ανατροπή ή έναν πόλεμο. Παράλληλα, όταν κανείς εξαναγκάζεται να ξεχάσει ορισμένες μνήμες που θεωρούνται από το καθεστώς «κακώς κείμενα», εξωθείται πολύ πιο εύκολα να θυμάται τις οιεσδήποτε επετείους ή άλλα γεγονότα που συμφέρουν το καθεστώς. Όταν καθοδηγείται η μνήμη κάποιου, καθοδηγούνται αντίστοιχα όλες οι αντιδράσεις του και οι συμπεριφορές. 

Εν κατακλείδι, το μυθιστόρημα αυτό παρουσιάζει με γλαφυρό και περιπετειώδη τρόπο, μέσα από στιγμές κατατρεγμού, απομόνωσης κι έντασης, πως η μνήμη και ο έλεγχός της αποτελούν ακρογωνιαίους λίθους για τη συντήρηση ή ανατροπή του συστήματος.

Read more

ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΣAAK ΑΝΑΤΟΛΙΑ – ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2022

Το ταξίδι μας στη λογοτεχνία, στην σκέψη και στις ιδέες συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό αλλά και ενδιαφέρον.  Στην 3η μας συνάντηση, ως Λέσχη Ανάγνωσης ΣΑΑΚ, στις 11 Δεκεμβρίου σχολιάσαμε το δυστοπικό μυθιστόρημα της Yoko Ogawa “ Η αστυνομία της μνήμης”.  

Τα θέματα που συζητήθηκαν διάφορα.  Η αντίσταση αλλά και η επιλογή της μνήμης, η δύναμη της προσαρμογής, τα διάφορα πρότυπα και στερεότυπα που κληρονομούμε και κληροδοτούμε ως αποθηκευμένη μνήμη και αποτύπωμα ζωής.

Παράλληλα όμως συζητήσαμε και για την δύναμη της συνήθειας ως μνήμη, την πρόσοψη της μνήμης και την χρησιμοποίηση στοιχείων από ευρύτερα κοινωνικά σχήματα έως και ολοκληρωτικά καθεστώτα, την επιλογή μνήμης ως κληρονομικό στοιχείο και δικαίωμα.

Μέσα σε ένα σκοτεινό φόντο, τα μυθιστορήματα και γενικώς η γραφή χαρακτηρίζονται ως επικίνδυνα δεδομένου ότι κάνουν τους ανθρώπους να σκέφτονται και γι’αυτό πρέπει να εξαφανιστούν / κοινός τόπος για όλα τα γνωστά δυστοπικά αριστουργήματα όπως το “Fareinheit 451” του Ray Bradburry ή τον “Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο” του Άλντους Χάξλεϋ.

Επόμενη συνάντηση ορίστηκε για την Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2023 – 18:30 με τα βιβλία της γαλλίδας Annie Ernaux – Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022.

Αν και η ομάδα αυτή την στιγμή αριθμητικά έχει συμπληρωθεί, πάντοτε είναι ευπρόσδεκτες νέες αιτήσεις συμμετοχής, νέες ιδέες, νέες προοπτικές στην ήδη καταγεγραμμένη 16-χρονη πορεία της Λέσχης.  Μπορείτε να επικοινωνείτε με τα γραφεία του ΣΑΑΚ (2310-238.835). 

Εν όψει των γιορτών, θα δανεισθώ μία ευχή από την αγαπημένη μας Καίτη Στεφανάκη, συγγραφέα και πρ. Μέλος της λέσχης μας : 

“Εύχομαι οι δυσκολίες να έρχονται στα μέτρα μας,

μα οι χαρές να ξεπερνούν το μπόι μας!”

Καλή χρονιά, χρόνια πολλά σε όλες και όλους!

Ανδρομάχη Καρανίκα – Δημητριάδου,

Συντονίστρια – απόφοιτος 1980

Read more

Η ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΑΑΚ ΑΝΑΤΟΛΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΡΙΣΑΚΗ

Ευχαριστούμε πολύ την κα. Κατερίνα Παρισάκη η οποία παρευρέθηκε στην συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης ΣΑΑΚ, στις 4 Νοεμβρίου, και υπό την ιδιότητα της ψυχολόγου συνέβαλλε στη συζήτησή μας επάνω στις νουβέλες του Joseph Roth “Ο θρίαμβος  της ομορφιάς” και “Η προτομή το αυτοκράτορα”.

 Η κα. Παρισάκη είναι ψυχολόγος (Α.Π.Θ.) με μεταπτυχιακές σπουδές επάνω στην Κοινωνική και Κλινική ψυχολογία και εκπαίδευση στην Συστημική – Οικογενειακή προσέγγιση. Από το 2001 έως το 2011 εργάστηκε στην Μονάδα Εφήβων του ΟΚΑΝΑ και από το 2011 μέχρι και σήμερα εργάζεται στην Θεραπευτική Μονάδα του ΟΚΑΝΑ, στο νοσοκομείο “Άγιος Παύλος” ενώ ταυτόχρονα διατηρεί ιδιωτικό γραφείο.

Ενημερωθήκαμε για τις “συμμετρικές” και τις “συμπληρωματικές σχέσεις”, το πένθος και την περίοδο ολοκλήρωσής του, το βάρος των ευθυνών τόσο του εικονικού όσο και του πραγματικού  θύματος και αντίστοιχα με τον πραγματικό και τον πλασματικό θύτη. Λέξεις, όροι, ισορροπίες, συμμετρία και ανακολουθίες αυτής που ρυθμίζουν τις ζωές, τις σχέσεις μας, το μέσα και τα έξω μας.  

Είναι ιδιαίτερα ευχάριστο αλλά και εποικοδομητικό για μας να πλουτίζουν τις σκέψεις και τις γνώσεις μας  άνθρωποι εξειδικευμένοι, να μας ανοίγουν τους ορίζοντες και να μας δείχνουν και μια άλλη πτυχή αυτών που υποδόρια φανερώνει η λογοτεχνία.

Read more

TO ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΣΤΗ ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ TOY ΣΑΑΚ ΑΝΑΤΟΛΙΑ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΤΙΣ ΝΟΥΒΕΛΕΣ ‘‘Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ & Η ΠΡΟΤΟΜΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ’’ ΤΟΥ JOSEPH ROTH.

Το βιβλίο παρουσιάζει η Στέλλα Οικονόμου, μέλος της λέσχης μας:

Ο Γιόζεφ Ρoτ άπατρις και έρμαιος των παθών του μας γοητεύει με τις δυο εκπληκτικές νουβέλες του, “Ο θρίαμβος της Ομορφιάς και η Προτομή του Αυτοκράτορα”. 

Πόσο εύκολα και ανώδυνα μπορείς να διαχειριστείς τις ήττες σου;  Χαμένες παρτίδες και πατρίδες στην αποκορύφωση της διήγησής του.  Η φύση των δυο φύλων με ειρωνεία, πίκρα, αγανάκτηση, αναλύεται με γλαφυρότητα και αυτοσαρκασμό. Το ισχυρό φύλο αδύναμο να αποδεχθεί την ήττα του αυτοκαταστρέφεται και η γερή Ξανθίππη που είναι πολύ προτιμότερη από μια φιλάσθενη Ιουλιέτα επιβιώνει και επιβάλλεται.  Ο συγγραφέας ανίσχυρος να αποδεχθεί την ανώδυνη επικράτηση, επιδίδεται σε παραλήρημα αφορισμών κατά των γυναικών που γηρασμένες,  άσχημες και σημαδεμένες θα εξαφανιστούν στην κόλαση.

Στην δεύτερη νουβέλα του, ορμώμενος από βαθειά και αδιάλειπτα συναισθήματα απάτριδος και μοναχικού ατόμου που τον ταλανίζουν, εξιστορεί την ζωή ενός αριστοκράτη που δεν μπόρεσε μέχρι το τέλος της ζωής του να συμφιλιωθεί με την αποσύνθεση της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας.   Συνεχίζει εντός των δικών του πλαισίων περί δικαίου και εντίμου βίου να απολαμβάνει την καθημερινότητά του. Η θλίψη του απερίγραπτη που δεν έχει πατρίδα και δεν διστάζει, αψηφώντας την κοινή γνώμη, να αποδώσει τις πρέπουσες τιμές και σεβασμό στον άρχοντα του τόπου του, με έναν μοναδικό σουρεαλιστικό τρόπο.

Read more

ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ Σ.Α.Α.Κ. ΑΝΑΤΟΛΙΑ – ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2022

Οι μηνιαίες συναντήσεις μας συνεχίζουν με το ίδιο ενδιαφέρον και ενθουσιασμό αλλά ταυτόχρονα και με προσοχή και ατομική ευθύνη.  Στη 2η συνάντησή μας, ως Λέσχη Ανάγνωσης Σ.Α.Α.Κ. Ανατόλια, στις 4 Νοεμβρίου σχολιάσαμε τις νουβέλες του Joseph Roth “Ο θρίαμβος  της ομορφιάς” και “Η προτομή του αυτοκράτορα”.

Αρωγός στη συζήτηση αυτή υπήρξε η καλεσμένη μας, Κατερίνα Παρισάκη, ψυχολόγος (Α.Π.Θ.) με μεταπτυχιακές σπουδές επάνω στην Κοινωνική και κλινική ψυχολογία και εκπαίδευση στη Συστημική – Οικογενειακή προσέγγιση. Από το 2001 έως το 2011 εργάστηκε στη Μονάδα Εφήβων του ΟΚΑΝΑ και από το 2011 μέχρι και σήμερα εργάζεται στη Θεραπευτική Μονάδα του ΟΚΑΝΑ, στο νοσοκομείο “Άγιος Παύλος” ενώ ταυτόχρονα διατηρεί ιδιωτικό γραφείο.

Ενημερωθήκαμε για τις “συμμετρικές” και τις “συμπληρωματικές σχέσεις”, το πένθος και την περίοδο ολοκλήρωσής του, το βάρος των ευθυνών τόσο του εικονικού όσο και του πραγματικού  θύματος και αντίστοιχα με τον πραγματικό και τον εικονικό θύτη. Λέξεις, όροι, ισορροπίες, συμμετρία και ανακολουθίες αυτής που ρυθμίζουν τις ζωές, τις σχέσεις μας, το μέσα και τα έξω μας.  

Επόμενη συνάντηση ορίστηκε για την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2022 – 18:30 με το βιβλίο της γιαπωνέζας Yoko Ogawa “Η αστυνομία της μνήμης”. 

Αν και η ομάδα αυτή τη στιγμή αριθμητικά έχει συμπληρωθεί, πάντοτε είναι ευπρόσδεκτες νέες αιτήσεις συμμετοχής, νέες ιδέες, νέες προοπτικές στην ήδη καταγεγραμμένη 16-χρονη πορεία της Λέσχης.  Ήδη υποδεχθήκαμε με χαρά ένα νέο μέλος, την Ειρήνη Αβαρλή.

Μπορείτε να επικοινωνείτε με το γραφείο του Σ.Α.Α.Κ. Ανατόλια (2310-238.835).

Καλή μας αναγνωστική συνέχεια!!

Ανδρομάχη Καρανίκα – Δημητριάδου ’80

Συντονίστρια

Read more

Η ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ ΣΤΑΥΡΑΚΟΥΔΗ

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Αργύρη Σταυρακούδη, MA in International Law and Human Rights, ο οποίος παρευρέθηκε στην πρώτη δια ζώσης συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης του Σ.Α.Α.Κ Ανατόλια.

Με όχημα την γνώση του, την εμπειρία του αλλά και τον  ουσιαστικό και συμπυκνωμένο του λόγο, μας κατατόπισε επάνω σε μία σειρά θεμάτων σχετικών με το προσφυγικό, το μεταναστευτικό, την αντίληψη και τις προσλαμβάνουσες άλλων πολιτισμών, τη δική μας οπτική επάνω σε αυτό το “ξένο” και κατά πόσο γίνεται ακόμη πιο απόμακρο ή μικραίνει η απόσταση, με βάση τη δική μας αντιμετώπιση, την κλιματική αλλαγή που φέρνει μια καινούργια δέσμη προσφύγων / μεταναστών “forced displayed people” και αρκετά άλλα.  

Read more

TON OKTΩΒΡΙΟ ΣΤΗ ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ TOY ΣΑΑΚ ΑΝΑΤΟΛΙΑ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΤΟ ‘‘ΡΟΥ’’ ΤΗΣ KIM THUY

Το βιβλίο παρουσιάζει η Δόμνα Δούμα, μέλος της λέσχης μας:

Η  ευωδιά του καφέ που ετοιμαζόταν και οι χαμηλόφωνες ομιλίες επιβεβαίωναν πως 

η λέσχη μας ξανάρχιζε!

Και άρχισε με ένα υπέροχο βιβλίο το ‘’Ρου’’ της KimThuy , εκδόσεις Άγρα σε μετάφραση Δάφνης Κιούση.

Το βιβλίο είναι οι κατατετμημένες αναμνήσεις της  Nguyen, από την Σαϊγκόν, που μαζί με άλλους boat people εγκατέλειψαν τη χώρα τους, στα μέσα της δεκαετίας του 1970, όταν η χώρα ζούσε τον εμφύλιο σπαραγμό και κατάφεραν να διασχίσουν τον κόλπο του Σιάμ και να φτάσουν   στη Μαλαισία, αντιμετωπίζοντας πολλούς κινδύνους.  

Όλα εμπλέκονται γλυκά – φαινομενικά – με πολλή αγάπη, συμμετοχή, τρυφερότητα κι ευαισθησία σ’ αυτήν την ποιητική αφήγηση.  Την πικρή, τρομακτική και βασανιστική εμπειρία της προσφυγιάς την καταλαβαίνει ο αναγνώστης με  υπόγειο, συμφραζόμενο τρόπο, παρακολουθώντας την αφήγηση της Nguyen που είναι γεμάτη  χρώματα και μυρωδιές του πολύπαθου Βιετνάμ.

Η Μνήμη, η ατομική και η συλλογική είναι κυρίαρχη στην αφήγηση.  Είναι ο βοηθός και το στήριγμα.   Χάρη σ’ αυτήν όχι μόνον η ηρωίδα αλλά και οι συγγενείς της επιβίωσαν και βρήκαν κίνητρο να ζήσουν τη ζωή τους μέσα στη νέα  πραγματικότητα του Νέου Κόσμου, καθώς η συγγραφέας  ζει εδώ και χρόνια, με την οικογένειά της, στον Καναδά.

Πολλά θέματα αγγίζει το βιβλίο αυτό. Τη μητρική αγάπη και την υπέρβαση, τον φόβο αλλά και  την εγκαρτέρηση, τη σεξουαλική βία και τις  απεχθείς μορφές της, τον αυτισμό και την αντιμετώπισή του. 

Το βιβλίο διαβάζεται εύκολα με ένα χαμόγελο που άλλοτε είναι ευχαρίστησης χάρη στις εικαστικές  περιγραφές και στο απρόσμενο  χιούμορ, άλλοτε είναι κατανόησης και συμπάθειας, αλλά συχνά είναι χαμόγελο αμηχανίας, σαν όταν δεν ξέρεις τι να πεις μπροστά στον πόνο και τη θλίψη.

Read more